પોસ્ટ્સ

જુલાઈ, 2023 માંથી પોસ્ટ્સ બતાવી રહ્યું છે

મહાસાગરને સહેવું પડ્યું...

 મને ખારા બની જીવન જીવવું પડ્યું, બન્યો મહાસાગર ઘણું સહેવું પડ્યું. ભળે છે મીઠી નદી મારામાં નિરંતર છતાં, એમણે પણ અસ્તિત્વ ગુમાવી ભળવું પડ્યું. મારી કાયા વિશાળનો અંત છે અજાણ, હમસફર ન મળ્યો કદી એકલું ઝઝૂમવું પડ્યું. રત્નો મળશે ઊંડાણમાં જો મરજીવા બની શોધે, રત્નાકર મારું નામ આમ અમથું નથી પડ્યું. લહેરો બની કિનારે વારંવાર આવું છું જો મળવા, રેતીની ભીનાશમાં હાજરી નોંધાવી પાછું વળવું પડ્યું.

છાતીમાં ડૂમો ભરાઈ...

 લાગણી શબ્દો વિસર્યાનો છાતીમાં ડૂમો ભરાઈ. કહેવાનું કેમ ન કહ્યાનો છાતીમાં ડૂમો ભરાઈ. ઈચ્છા વિપરીત થયું ને ખુશી વિસરાઈ ગઈ, મજબૂરીમાં મનને જીવાડ્યાનો, છાતીમાં ડૂમો ભરાઈ. જીવન ક્યાં મળે ઈચ્છિત કહી મન મનાવે, હસતાં હોઠે દુઃખ દબાવ્યાનો, છાતીમાં ડૂમો ભરાઈ. રાહ જુએ છે રાહી રાહમાં, અંતે મંજિલ તો મળે; છેક સુધી કેમ કરી ટકવાનો, છાતીમાં ડૂમો ભરાઈ. આશા છે, નિરાશા છે, સાથે ટકી રહેવાની જવાબદારી; હે ઈશ! વ્યથા ન કહી શકું સમજો! છાતીમાં ડૂમો ભરાઈ.

આશા - માઈક્રોફિક્શન

     "હું જ્યારે પણ જોઉં છું આ વરસાદને... આ મોસમને... વાદળોમાંથી વરસતાં મોતીનાં બિંદુઓને... મને ક્યારેય શાતા નથી આપતાં. ઉલટું મનને વિચલિત કરી જાય છે." વરસતા વરસાદને જોઈને સલિલ બોલ્યો. જાણું છું... કે અતિ મહત્વનું છે જળ... શક્ય નથી જીવન એના વગર. છતાં પણ જ્યારે પણ વરસાદ આવે છે મનમાં એક ખાલીપો ઘર કરી જાય છે. હવે તો મને આદત થઈ ગઈ છે. પરંતું આજે આવું નથી થયું. આજે આ વરસાદ નિરાશા નહિ પરંતું આશા લઈને આવ્યો હોય એવું લાગે છે. આ લીલાછમ ખેતરો નવપલ્લવિતતાનો અનુભવ કરાવે છે. જે ક્યારેય નથી થયું... તો આજે આ કેમ....! આવા અનેક અવ્યવસ્થિત વિચારો સાથે સલિલનું મન મથામણ કરતું હતું ત્યાં તો બારણે ટકોરા થયાં. "સલિલ શાહ... માટે કુરિયર છે."