રાવણ બોલ્યો

 આખું વર્ષ પોષીને વિજયાદશમી પર મને બાળ્યો,

પૂતળું બાળી મુજનું, સ્વને ફરી મૂર્ખ બનાવ્યો.

મનમાં વસેલો મારો ગુણ, બાળીને તરત જ પોષ્યો,

પોષતા પોષતા ફરીથી તું ઘર ભણી જ આવ્યો.

બળતાં હું પણ હસતો 'તો, માણસ તું કેટલો સવાયો;

દર વર્ષે મને બાળીને પણ હંમેશ મુજથી જ ઘેરાયો.

હરિફાઈ, ઈર્ષ્યા, વાસના, લાલસા, ક્રોધમાં તું સપડાયો,

તું પણ જાણે હું નથી મરતો, તેથી તું બને રઘવાયો.

કર્મશીલ, ગંભીર, મર્યાદા, સત્ય, દ્રઢતાથી હું હરાયો,

નીરખ ખુદને, ન જગાડ મુજને, તો જ ભવસાગર પાર કરાયો.