તું ઝાકળ બની વરસી જા

 કોરું જીવન આ વર્ષોથી, તું વરસાદ બની વરસી જા;

તરબોળ ન કરવું હોય તો, છેલ્લે ઝાકળ બની વરસી જા.

રાહ જોઉં છું મંઝિલની, તું માર્ગ બની મળતો જા;

મૃગજળ દેખી આગળ વધુ, તું ઝાકળ બની વરસી જા.

બંધ રાખ્યા મેં દિલનાં દરવાજા, તું આવીને ખોલી જા;

હ્રદય ભીનું કરવું મને, હવે તું ઝાકળ બની વરસી જા.

ભીનાશ ભલે ન મળે વર્ષાની, તું પર્યાય વર્ષાનો બની જા;

મોતી બની જે પર્ણે ચમકે, તે ઝાકળ બની વરસી જા.

જીવન સૂનું રણ રેતીનું, તું ક્ષણનાં પગલાં ભરતો જા;

ક્ષણનું જીવન બક્ષ થોરને, તું ઝાકળ બની વરસી જા.